कविता - काहूर

काहूर

सारं का बदलतंय ? मनी उठलं काहूर ॥ धृ ॥

पै पाहुणे, सगे शेजारी

भरभरुन बोलायचे

मोबाईलमुळे अवघड झाले

तोंड आता खोलायचे

पूर्वी सर्व लोकांचे मस्त जुळायचे सूर

एकमेकांपासून आता खूप चाललेत दूर ॥ १ ॥

वडीलधाऱ्या जाणत्यांना

पूर्वी होता खुपच मान

गुरुंनाही होते एकेकाळी

देवापेक्षाही मोठे स्थान

सारे ते पाहून माझा भरायचा ऊर

सस्काराचा का होतोय आताच चक्काचूर ॥ २ ॥

पूर्वी कधी कव्हती अशी

झटपट लगीनघाई

उभयतांचा स्पर्शही होण्यास

वर्ष दीडवर्ष जाई

पाहतांच एकमेका लाजून होत चूर

ओंगळ आता रित नि जुळत नाहीत सूर  ॥ ३ ॥

मैदानी नि ताकदीचे

होते छोटे मोठे खेळ

मोबाईलच्या खेळात सध्या

बरबाद होतोय वेळ

राकट सारे पूर्वी नि होता दमही भरपूर

साध्या थंडी वाऱ्यानेही आता होते कुरकूर ॥ ४ ॥

ज्या त्या ठरल्यावेळीच

पाऊस सर पडायची

आता का अवेळी नि

वेळ येते रजायची ?

नदी, नाले भरुन पूर्वी यायचा महापूर

आता का होत नाहीत कोरडे दुष्काळ दूर ॥ ५ ॥