कविता - होरपळ

होरपळ

उना

जावखेड

खैरलांजीसारखे

नवीन ज्वालामुखी

जागृत होत आहेत .

ज्वालारस खदखदतोय आतल्या आत

संधी पाहतोय कवचे कमकुवत होण्याची

उफाळून बाहेर येण्याची

जाळून टाकण्यासाठी पूर्वी सारखच

पिढीत जीवांना .

नाही थोपवलं वेळीच

जीव जातील कैक

समजावलं पाहिजे,

'तू ज्या मातीचा,त्याच मातीचा मीही.'

मग का होरपळ ?

घरांची,झोपड्यांची

आणि .. 

आणि ..

निष्पाप जीवांची

©जयवंत जाधव, कोवाड

ता चंदगड जि कोल्हापूर

मो 9403963881