उचगांव साहित्य संमेलन

शिक्षक संघटना अधिवेशन व वर्गणी अर्थकारण

 शिक्षक संघटना अधिवेशन आणि अर्थकारण....

महाराष्ट्रात सर्वात मोठी (संख्यावरून ) शासकिय कर्मचारी संघटना बहुतेक "शिक्षक संघटनां" असाव्यात. त्यात प्राथमिक, माध्यमिक, महाविद्यालयीन शिक्षक संघटना कार्यरत आहेत. प्रत्येक संघटनांची दर दोन किंवा तीन वर्षानी अधिवेशने होत असतात. त्यातही प्राथमिक शिक्षक संघटनांची अधिवेशने ही दणकेबाज होत असतात. शिक्षकांचे अनेक प्रश्न घेऊन राज्यातील मोठ्या नेत्यांना आमंत्रित करुन मोठया उपस्थितीत अधिवेशन पार पडते.

   प्रत्येक संघटना आपल्या अधिवेशनाला लाख दोन लाख सिकांची उपस्थिती होती असे जाहिर करतात अधिवेानासाठी प्रत्येक शिक्षकी किमान ५०० रुपये वर्गणी गोळा केली जाते.

संघटनांच्या दाव्यापेक्षा कमी म्हणजे किमान १००००० / - (एक लाख ) उपस्थिती धरली तरी ५००००००० / - पाच कोटी रुपये रोख जमा होतात. इतका निधी कार्यकर्ते स्वतःची पदरमोड करून वसुल करतात. त्यासाठी संघटनेच्या निधीमधील रक्कम थोडीही वापरली जात नाही. पुर्णच्या पुर्ण रक्कम राज्य संघटनेच्या हातात जाते.

       अधिवेशनाच्या ठिकाणच्या कार्यक्रमाचा खर्च (मंडप पाच सहा लाख, साउंड सिस्टिम एक लाख व इतर तीन चार लाख धरा )जास्तीत जास्त दहा लाखाच्या वर जात नसेल. कारण संघटनेचे सर्व कायकर्ते स्वतःचा प्रवासखर्च, जेवण, चहापाणी खर्च स्वतःच्या खिशातूनच करत असतो. बर, अधिवेशनाचा हा खर्च तुम्हाला कमी वाटत असेल तर चला डबल करु. म्हणजे वीस लाख झाला असे समजू. तरीही एकुण रक्कमेतील 4 कोटी 8O लाख रुपये उरतात. 

त्याचे काय होते  ????

राज्य संघटनेच्या पदाधिकाऱ्याना संघटनेच्या कामासाठी फक्त प्रवासखर्च 4 कोटी 8O लाख खर्च???बर, त्याचा दिशेबही नसतो.

       संघटना बांधणीचं मुख्य कार्य घडते ते तालुक्या लेवललाच.

तालुक्यात संघटना जीवंत ठेवण्यासाठी किंवा कार्यकर्त्याना कार्यरत ठेवण्यासाठी विविध उपक्रम, कार्यक्रम ठेवावे लागतात स्नेहभोजन आयोजित करावे लागते, मोर्चे, आंदोलने, छोट्या मोठ्या प्रश्नांसाठी निवेदने देण्यासाठी प्रवासखर्च असतो. तालुका लेवलच्या अधिवेशनचा खर्च असतो.

असाच खर्च जिल्हा पातळीवर असतो.

म्हणजेच संघटनेसाठी जास्तीत जास्त खर्च येतो तो तालुक्याला. त्यानंतर जिल्ह्याला. पण सारा निधी जातो तो राज्याला... म्हणजे अगदीच विरोधाभास....

म्हणून माझे असे मत आहे की या निधीचे वाटप योग्य नाही. कार्यकर्ता पातळीवर काम करणाऱ्या तालुका व जिल्हा शाखेला यातील वाटा मिळणे आवश्यक आहे. कारण राज्य पातळीवर इतका खर्च नसतो. उलट या इतक्या प्रचंड निधीमुळेच राज्य पातळीवरील नेत्यांत तूतू मीमी होत असते. व या पैशांसाठीच संघटनेमध्ये फुट पडते. त्यामुळे संघटनेच्या फुटीला कारणीभूत ठरणाऱ्या या निधीचे वाटप योग्य प्रमाणात तालुका व जिल्हा संघटनेसाठी व्हावे.जेणेकरून तालुका व जिल्हा लेवलला आर्थिक बळ मिळेल. 

या निधीच्या वाटपाचे प्रमाण खालील प्रमाणे असावे.

एकुण

तालुक्यात जमा झालेल्या एकुण निधीपैकी 

तालुक्याला ७० टक्के

जिल्ह्याला   २० टक्के

राज्याला     १० टक्के

समजा एका संघटनेच्या तालुक्यात पाचशे पावत्या फाडल्या तर एकुण 

२ लाख५० हजार जमा होतात.

त्यातील 

७० टक्के म्हणजे एक लाख ७५ हजार तालुक्याला .....

२० टक्के म्हणजे ५०हजार जिल्ह्याला....

१० टक्के म्हणजे २५ हजार राज्याला.....

तालुक्याला तीन वर्षासाठी एक लाख  ७५ हजार म्हणजे जास्त नव्हेत...

जिल्ह्याला एका तालुक्यातून ५० हजार म्हणजे किमान दहा तालुके धरले तरी एकुण पाच लाख ( ५०००००/-) रुपये जमा होतात. आणि....राज्याला

     राज्याला एका तालुक्यातून २५ हजार म्हणजे एका जिल्ह्यातून २ लाख ५० हजार . असे किमान ३० जिल्ह्यातून ७५००००० / - ( पंच्याहत्तर लाख रुपये ) जमा होतील.

  

राज्याला पंच्याहत्तर लाख, जिल्हाला पाच लाख व तालुक्याला पावणेदोन लाख रुपये निधी उपलब्ध होईल....

आणि हे प्रमाण अगदी योग्य आहे असे मला वाटते.

  हा लिखानाचा प्रपंच केवळ एका संघटनेसाठी नाही तर राज्यातील सर्व संघटनांसाठी आहे. कारण मी सर्व संघटना टिकल्या पाहिजे या मताचा आहे .कोणतीही संघटना आपापल्या परिने शिक्षकांसाठीच कार्य करते याची मला जाणिव आहे. संघटनेच्या तालुका लेवलला खर्च करण्यासाठी निधीच नसल्यामुळे तालुका पदाधिकाऱ्याना अनेक अडचणीना तोंड द्यावे लागते.

  तालुका व जिल्हा लेवलच्या सर्व संघटनांच्या सर्व पदाधिकाऱ्याना विनंती आहे की निधीच्या अशा वाटपासाठी आग्रही रहावे कारण हे आपल्या हिताचच आहे. आणि कार्यकर्त्यानीही मागील हिशेब दिल्याशिवाय पावती फाडणार नाही अशी भूमिका घ्यावी (हिशेबाची एक PDF बनवली तरी सर्वांपर्यंत सहज पोहोचते. फक्त हिशेब द्यायची मानसिकता हवी ) म्हणून संघटनाच्या शुदधता मोहिमेसाठी अशा वाटपासाठी आग्रही व ठाम रहावे....

🙏🏼🙏🏼🙏🏼🙏🏼🙏🏼🙏🏼🙏🏼🙏🏼

... सर्व संघटनांतील सर्वांसाठी....

🙏🏼मॅसेज प्रत्येक केंद्रातील ग्रुपवर फॉरवर्ड व्हावा. चिंतन व्हावे.🙏🏼🙏🏼

       जयवंत जाधव, कोवाड

       ता. चंदगड जि. कोल्हापूर

       मोबाईल  9403463881

कविता - नको ते आहे स्वस्त

नको ते आहे स्वस्त

साऱ्या या जगात माझा भारत आहे मस्त

पाहिजे ते सोडून इथे,नको ते आहे स्वस्त

छेडाछेडी करण्यासाठी लागत नाही पैसा

बलात्काऱ्यांसाठी इथला कायदा ऐसा वैसा

अब्रु लुटती इथे सर्वांसमक्ष रात्री,भरदिवसा

तरी निवांत आहे शासन नि मंत्रीही आहेत मस्त 

खरंच सांगतो इथे अबलांची अब्रु झालीय स्वस्त ..

साऱ्या या जगात माझा भारत आहे मस्त

पाहिजे ते सोडून इथे,नको ते आहे स्वस्त

शेतात राबून भार्याच्या,नशिबी फाटका पदर

दलालांच्या हाती धान्य,मुलांचे रिकामे उदर

पड़के घर विसाव्याला, तक्तरे झाली चादर

कर्जापायी जीव दिला तरी शासन आहे सुस्त

खरंच सांगतो,बळीराजाचे इथे मरण झालेय स्वस्त

साऱ्या या जगात माझा भारत आहे मस्त

पाहिजे ते सोडून इथे,नको ते आहे स्वस्त

मोठमोठ्याने ठोकायच्या नुसत्या आरोळ्या

भावनेला हात घालूनी भाजून घ्यायच्या पोळ्या

चिंता देशाची नाही नेत्यांना,सैनिक झेलती गोळ्या

कितीतरी जीव हुतात्मे सीमेवर घालता गस्त

खरंच सांगतो इथे सैन्यांचे मरण झालेय स्वस्त

साऱ्या या जगात माझा भारत आहे मस्त

पाहिजे ते सोडून इथे,नको ते आहे स्वस्त

         जयवंत जाधव,कोवाड

         ता.चंदगड जि. कोल्हापूर

         मोबा -9403463881

बालकविता - शाळा कधी सुरु होणार ?

बालकविता

शाळा कधी सुरु होणार ?

सांग ना गं मम्मी आता

हा कोरोना कधी जाणार ?

कोरोना जाऊन पुन्हा माझी

शाळा कधी सुरु होणार ? ॥ धृ ॥

आठवण येते शाळेची

तो आठवतो माझा वर्ग

आठवतात बाई,गुरुजी

दाखवत आम्हा चागला मार्ग

त्यांच्यासोबत शिकायला

पुन्हा कधी मिळणार ?

सांग ना गं मम्मी आता

हा कोरोना कधी जाणार ?

कोरोना जाऊन पुन्हा माझी

शाळा कधी सुरु होणार ?॥१॥

रोज आम्ही गाठत होतो

धावत धावत शाळा

परिपाठाआधी खेळायला

सारे होत होतो गोळा 

गंमतीजमती करायला

पुन्हा कधी मिळणार ? 

सांग ना गं मम्मी आता

हा कोरोना कधी जाणार ?

कोरोना जाऊन पुन्हा माझी

शाळा कधी सुरु होणार ?॥ २ ॥

रांगेत सारे बसत होतो

होताच परिपाठाची वेळ

प्रार्थना नि समूहगीतात

जुळायचा तालसुरांचा मेळ

बोधकथा पंचाग  सांगायला

पुन्हा कधी मिळणार ?

सांग ना गं मम्मी आता

हा कोरोना कधी जाणार ?

कोरोना जाऊन पुन्हा माझी

शाळा कधी सुरु होणार ? ॥ ३ ॥

शिकत होतो छान पाठ

शिकत होतो व्याख्या सुत्र

धडे कविता गाणी गोष्टी

शिकायचो खेळ आणि चित्र

दुपारच्या सुट्टीत गरम जेवण

पुन्हा कधी मिळणार ?

सांग ना गं मम्मी आता

हा कोरोना कधी जाणार ?

कोरोना जाऊन पुन्हा माझी

शाळा कधी सुरु होणार ?

 ॥४॥

सांस्कृतिक नि क्रीडा स्पर्धांत

करून दाखतवत होतो कमाल

वनभोजन आणि सहलीत

करायचो खुप खुप धमाल

गुरुजी बाई नि मित्रांसोबत

पुन्हा कधी गप्पाटप्पा होणार ?

सांग ना गं मम्मी आता

हा कोरोना कधी जाणार ?

कोरोना जाऊन पुन्हा माझी

शाळा कधी सुरु होणार ? ॥५॥

          जयवंत जाधव, कोवाड

           ता. चंदगड जि. कोल्हापूर

           मो .9403463881

कविता - मंदीत संधी

मंदीत संधी

कोरोनाने आली साऱ्यांच्या कामधंद्यात मंदी

लबाडांनी यातही साधून घेतली आपली संधी॥धृ ॥

गावोगावी आणि शहरात

किती लॉकडाऊन झाले

शिल्लक होते ते अन्नधान्य

कामाविना खाऊन झाले

रिकामा खिसा रिकामी मन,ठप्प झाली बुद्धी ॥ १ ॥

लबाडांनी यातही साधून घेतली आपली संधी ॥धृ ॥

महामारीत या महागाईनेही

आपले वर काढले डोके

अव्वाच्यासव्वा 'लोण्या'साठी

टपले साठेबाज व्यापारी बोके

नडलेल्यांना लूटून, करून घेतली आपली चांदी ॥ २ ॥

लबाडांनी यातही साधून घेतली आपली संधी ॥धृ ॥

भयभीत पेशंटच्या खिशावर

'पिपासु डॉक्टरांचा'  डल्ला

अवाढव्य बिले आकारून

भरून घेतला आपला गल्ला

'धंदा' सोडून 'सेवा' थोडी देणार तरी कधी ? ॥ ३ ॥

लबाडांनी यातही साधून घेतली आपली संधी ॥धृ ॥

बऱ्याच नेते अधिकाऱ्यांनी

भ्रष्टाचाराच्या परिसीमा गाठल्या

लाखांच्या  सरकारी योजना

साऱ्या मधल्यामधेच लाटल्या

सरकारी कामकाजात सारी माजली अंधाधुदी ॥४॥

लबाडांनी यातही साधून घेतली आपली संधी ॥धृ ॥

माणूसच(?) माणसासोबत

निर्दय वागतोय किती

निर्जिव कोरोनापेक्षा आता

यांचीच वाटतेय भिती

कधी उतरणार डोळ्यावरून याच्या पैशांची धुंदी? ॥ ५ ॥

लबाडांनी यातही साधून घेतली आपली संधी ॥धृ ॥

       जयवंत जाधव, कोवाड

       ता .चंदगड जि कोल्हापूर

       मोबाईल 9403463881

कवी कथाकार जयवंत जाधव: बालकविता - सोनीच्या स्वप्नात

कवी कथाकार जयवंत जाधव: बालकविता - सोनीच्या स्वप्नात: बालकविता सोनीच्या स्वप्नात सोनीनं पाहिलं एकदा भूताचं घर खालती छप्पर आणि जमीन वर भूताचे डोळे म्हणे होते ते मागे छान छान गोष्टी तो...

कवी कथाकार जयवंत जाधव: बालकविता - सोनीच्या स्वप्नात

कवी कथाकार जयवंत जाधव: बालकविता - सोनीच्या स्वप्नात: बालकविता सोनीच्या स्वप्नात सोनीनं पाहिलं एकदा भूताचं घर खालती छप्पर आणि जमीन वर भूताचे डोळे म्हणे होते ते मागे छान छान गोष्टी तो...